مكتوب 74 « 1 » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه و حبيب قلبي و عوني على أمر ربّي الأمير محبّ الملّة و الحقّ و الدّين الشيخ محمّد نصره اللَّه و أيّده . زندگى دنيايى امّا بعد ؛ اگر زندگانى دنيا جاويد بودى جاى آن نبود كه صاحب همّت به همان قانع شود و چيزى ديگر نجويد ، از بس كه زندگانى است پرتنغيص « 2 » ، مشوب به انواع آلام . و سَرِ همه تنغيصى فقدِ « 3 » دل است ، كه دل شخص نه در قبضهء اوست و خرد و خواهش او موافق هم نيستند . نه هرچه بر آن است كه مىبايدش خواست مىخواهد و نه هرچه مىخواهد بر آن است كه مىبايد خواست . در نفس وجود او را اختلافى واقع است كه از آن دخان وحشت و ظلمات نَكارت « 4 » برمىخيزد . و اشدّ ظلمت و وحشت آن تواند بود كه منبع آن عين ذات اين كس باشد ، چون بر تقدير آن كه جاويد بودى حال او اين بود ، چگونه به محل آن باشد كه به آن قناعت كند حال آن كه نه جاويد است و زودا كه به سر آمده .

--> ( 1 ) . اين مكتوب در « م » نيست . ( 2 ) . تنغيص : تلخ وناگوار . ( 3 ) . فقد : گم كردن . ( 4 ) . نَكارت : جهالت .